taropak
Wyszukaj w katalogu

Polecane firmy
WiSpak sp. z o.o. - Materiały i urządzenia do pakowania

WiSpak sp. z o.o. - Materiały i urządzenia do pakowania

Maszyny Pakujące Vincent Sp. z o.o.

Maszyny Pakujące Vincent Sp. z o.o.

Food Pack Sp. z o.o.

Food Pack Sp. z o.o.

WASTROL sp. z.o.o.

WASTROL sp. z.o.o.

Poleć nas innym
Słownik
Paleta
Paleta

to płaska, najczęściej drewniana konstrukcja, służąca do transportu towarów.

Palety stosowane są jako sztywne podłoże, na którym można układać drobniejsze opakowania i transportować je w większej ilości. Zaprojektowane są tak, aby można było łatwo podnosić je za pomocą wózków widłowych. Wymiary palet zostały ustandaryzowane. Środki transportu oraz pomieszczenia magazynowe dostosowane są w większości do umieszczania w nich określonych typów palet.
Najbardziej rozpowszechniona w Europie jest tak zwana "europaleta", oznaczana z boku napisem "(EUR)". Waga ok: 17kg. Europaleta została stworzona po raz pierwszy w 1950 roku przez szwedzki koncern BT Industries, jako uniwersalna paleta pasująca do wszystkich rodzajów wózków widłowych.

Dodatkowo stosuje się czasami tak zwane "nadstawki paletowe", drewniane, szczelne obudowy, osłaniające z boków i z góry towar ułożony na palecie. Spotyka się również tak zwane "skrzyniopalety", wykonane z tworzyw sztucznych lub aluminium, które oprócz sztywnego spodu mają również ściany i klapę zamykającą od góry. Istnieją nawet ich wersje izotermiczne, zapewniające utrzymanie określonej temperatury we wnętrzu.




 Recykling, recyklizacja (ang. recycling)
Recykling, recyklizacja (ang. recycling)

to jedna z kompleksowych metod ochrony środowiska naturalnego. Jej celem jest ograniczenie zużycia surowców naturalnych oraz zmniejszenie ilości odpadów.

    Według ustawy o odpadach z dnia 27 kwietnia 2001 roku (Dz. U. z 2001 r. Nr 62, poz. 628) pod pojęciem recyklingu "rozumie się taki odzysk, który polega na powtórnym przetwarzaniu substancji lub materiałów zawartych w odpadach w procesie produkcyjnym w celu uzyskania substancji lub materiału o przeznaczeniu pierwotnym lub o innym przeznaczeniu, w tym też recykling organiczny, z wyjątkiem odzysku energii."

Zasadą działania recyklingu jest maksymalizacja ponownego wykorzystania tych samych materiałów, z uwzględnieniem minimalizacji nakładów na ich przetworzenie, przez co chronione są surowce naturalne, które służą do ich wytworzenia oraz surowce służące do ich późniejszego przetworzenia.

Recykling odbywa się w dwóch obszarach: produkowania dóbr oraz późniejszego powstawania z nich odpadów. Założenia recyklingu zakładają wymuszanie odpowiednich postaw producentów dóbr, sprzyjających produkcji materiałów jak najbardziej odzyskiwalnych oraz tworzenie odpowiednich zachowań u odbiorców tych dóbr. Materiały, które nadają się do ponownego wykorzystania, bywają opatrzone kodem recyklingu



Skrzynia
Skrzynia

to rodzaj opakowania, zazwyczaj drewnianego, stosowanego do transportu towarów, szczególnie na dalekie odległości. Opakowanie w skrzynię zabezpiecza przewożone towary przed uderzeniami, na co szczególnie narażone są transporty morskie. Prostopadłościenne skrzynie wykonane są na ogół z desek połączonych ze sobą przy pomocy usztywniających listew. Mogą mieć rozmiary od kilkudziesięciu centymetrów do nawet kilku metrów. W skrzynie pakowane mogą być zarówno - zbiorczo - paczki i pudła mniejszych rozmiarów, jak i duże maszyny i urządzenia, i w zależności od zawartości i rozmiarów ważyć mogą od kilkuset gramów do kilkudziesięciu ton. Najcięższe opakowania tego rodzaju usztywniane bywają i wzmacniane dodatkowymi stalowymi szynami oraz wyposażane są w stalowe zaczepy pozwalający na podnoszenie ich przy pomocy dźwigu.

Drewniane skrzynie szczególnie użyteczne były w przeszłości, do transportu towarów statkami w czasach, kiedy nie stosowano jeszcze wcale standardowych kontenerów. Obecnie ich zastosowanie zmalało i ogranicza się do transportu towarów i przedmiotów szczególnie delikatnych (np. części maszyn, przedmiotów łatwo tłukących się)..


Torba papierowa
Torba papierowa

to najczęściej reklamowa torba papierowa tradycyjnie produkowana z papieru wytworzonego z makulatury typu Kraft. Zwykle używany jest papier o gramaturze 80–110 g/m², bardzo często o fakturze prążkowanej.

Obecnie papier, z którego wykonuje się torebki często bywa również kolorowy z kolorowymi nadrukami. Do barwienia i nadruków używa się farb ekologicznych.



Etykieta
Etykieta

to wyrób papierowy lub z folii przymocowany do produktu w celu zidentyfikowania lub określenia jego zawartości. Często etykiety służą działaniom marketingowym, reklamując produkt przez przyciągnięcie uwagi konsumentów. Etykiety posiadają różne kształty i różnią się materiałem, z którego są wykonane. Wytwarzane metodami przemysłowymi różnią się też techniką druku, w jakiej zostały wykonane.

Rodzaje etykiet:   

- Etykieta na mokro – jako historycznie pierwsza może być nazywana etykietą tradycyjną, stosowana na mokro nakładany klej. Od lat siedemdziesiątych XX w. następuje silne wypieranie etykiet na mokro przez etykiety samoprzylepne.

- Etykieta samoprzylepna – etykieta drukowana na materiale samoprzylepnym, np. papierze samoprzylepnym lub folii. Podłoże drukowe pokryte jest warstwą kleju od strony przylepianej do przedmiotu etykietowanego. Klej ochrania warstwa zabezpieczająca. Po jej usunięciu etykieta jest gotowa do naklejenia.

- Etykieta IML (in-mold label) – współczesny rodzaj etykiety wykonanej na podłożu z tworzywa sztucznego, tego samego co opakowanie. Etykieta ta jest wprowadzana do formy wtryskowej i zatapiana w opakowania w czasie jego produkcji. Etykiety IML stosuje się m.in. w opakowaniach spożywczych (sery, ryby, jogurty itp.). Grubość folii do etykiet IML mieści się w przedziale 57-90 mc. Techniki drukarskie stosowane do wyprodukowania etykiet IML: offset arkuszowy - farby utrwalane oksydacyjnie lub promieniami UV, wklęsłodruk, offset zwojowy wąskowstęgowy - farby UV, fleksodruk - farby UV.

- Etykieta SSL lub SSE (ang. Shrink Sleeve Labels /SSL/, niem. Shrink-Sleeve-Etiketten /SSE/) – współczesny rodzaj etykiety wykonanej na podłożu z tworzywa sztucznego w postaci kurczliwego rękawa, który nakładany jest na opakowanie, docinany i obkurczany pod wpływem temperatury, tak że ściśle przylega do opakowania (np. do szklanej butelki). Etykieta ta może też pełnić funkcje zabezpieczające na zasadzie plomby zabezpieczającej przed otwarciem produktu. Czasem jest wykorzystywana do łączenie dwóch produktów w ramach promocji typu: dwa w cenie jednego albo do produktu drugi produkt gratis. Etykieta SSL wzmacnia opakowanie produktu dzięki czemu ścianki opakowań mogą być cieńsze. Może pokrywać cały produkt lub jego część, dając możliwość efektownego ozdobienia. Etykiety te są zadrukowywane od wewnętrznej strony. Zazwyczaj produkowane z folii: PVC, PET, orientowany PS. Najczęściej do produkcji etykiet używa się folii o grubości 50 mc.

- Etykieta owijkowa jest przeznaczona do znakowania powierzchni okrągłych, takich jak kable, przewody czy rury.

- Etykieta reverse print – etykieta z nadrukiem lustrzanym na transparentną folię, na drukowaną stronę nanoszony jest klej – po przyklejeniu etykiety transparentna folia jest jednocześnie zabezpieczeniem dla druku[2].

- Etykieta multitag – etykieta w formie małej książki dzięki czemu może być zamieszczona duża ilość tekstu, np. w przypadku etykiet w kilku językach[2].

- Etykieta reaktywna (inteligentna) – etykiety reagujące na zmiany w otoczeniu produktu lub w produkcie i tym samym niosące specyficzną informację o produkcie. Najczęściej stosowane jako etykiety na opakowaniach spożywczych. Przykładem takich etykiet mogą być etykiety z nadrukiem farbą termochromową na opakowaniach piwa: jeśli produkt jest odpowiednio schłodzony pojawia się napis. Etykiety z identyfikatorem temperaturowym (Time Temperature Indicator – TTI) są drukowane farbą aktywowaną UV w procesie pakowania i zmieniają swą barwę nieodwracalnie, jeśli temperatura przekroczy np. 5 °C. W ten sposób informują konsumenta, że produkt nie był w łańcuchu dostaw przechowywany poprawnie. Etykieta z naniesionymi nanocząsteczkami srebra odbarwia się pod wpływem siarkowodoru i tym samym sygnalizuje, że produkt psuje się.

 




Tworzywa sztuczne
Tworzywa sztuczne

to materiały składające się z polimerów  syntetycznych (wytworzonych sztucznie przez człowieka i niewystępujących w naturze) lub zmodyfikowanych polimerów naturalnych oraz dodatków modyfikujących takich jak np. napełniacze proszkowe lub włókniste, stabilizatory termiczne, stabilizatory promieniowania UV, uniepalniacze, środki antystatyczne, środki spieniające, barwniki itp. Termin "tworzywa sztuczne" funkcjonuje obok niepoprawnych często stosowanych żargonowych określeń takich jak: plastik lub plastyk. Najbardziej poprawnym terminem obejmującym wszystkie materiały zawierające jako główny składnik polimer, bez rozróżniania, czy jest on pochodzenia sztucznego czy naturalnego, jest określenie "tworzywa polimerowe".

Tworzywa polimerowe stanowią osobną grupę materiałów obok materiałów ceramicznych, metali i ich stopów oraz drewna, które, ze względu na budowę cząsteczek celulozy, również należy zaliczyć do naturalnych materiałów polimerowych.

Zaletą tworzyw polimerowych jest: mała gęstość, odporności na korozję oraz łatwością przetwórstwa (niskie koszty wykonywania dużych serii gotowych wyrobów w porównaniu do innych grup materiałów). Ta ostatnia cecha głównie zadecydowała o wielkim rozwoju przemysłu tworzyw polimerowych w XX wieku i ich obecną wielką powszechnością w życiu codziennym człowieka.

Wadami tworzyw polimerowych jest: mała odporność na wysokie temperatury i mniejsze właściwości mechaniczne (np. twardość, podatność na pełzanie) w porównaniu do np. metali lub ceramiki. Pomimo że właściwości mechaniczne większości tworzyw polimerowych są mniejszych w stosunku do metali, to włókna z niektórych tworzyw polimerowych (np. aromatyczne poliamidy - Kevlar) mogą wykazywać większą wytrzymałość na rozciąganie (powyżej 3500 MPa) nawet w stosunku do wysokogatunkowych stali. Podobnie bardzo wysoką wytrzymałością charakteryzują się kompozyty polimerowe.

Do wad tworzyw polimerowych zalicza się bardzo długi czas rozkładu, jeśli człowiek dokonuje zaśmiecania nimi środowiska naturalnego, czy też podczas składowania ich na składowiskach odpadów. Tymczasem tworzywa polimerowe stanowią doskonałe materiały wtórne do ponownego przerobu w technologiach recyklingu, gdzie na samym końcu powinny one kończyć "swoje życie" jako materiał opałowy, ze względu na wysoką wartość opałową, często porównywalną do węgla. Pomimo zaawansowanych technologii w spalarniach odpadów, które eliminują emisję szkodliwych związków do środowiska, wciąż obserwuje się wysoki opór społeczny podczas wyboru lokalizacji spalarni odpadów. Spalanie tworzyw polimerowych w gospodarstwach domowych jest zabronione, gdyż, m.in. ze względu na za niską temperaturę spalania, może powodować to emisję do atmosfery silnie trujących związków.


Podłoże drukowe
Podłoże drukowe

to wszelkiego rodzaju materiały, na których dokonywany jest druk. Charakteryzują się różnym stopniem porowatości, stąd można mówić o podłożach w różnym stopniu wsiąkliwych aż do podłoży niechłonnych. Wspólną cechą tych materiałów jest dostateczna energia powierzchniowa umożliwiająca druk wybraną techniką druku. Niedostateczna energia powierzchniowa uniemożliwia zwilżanie farbą drukarską. Różne rodzaje farby, nawet w obrębie tej samej techniki druku, wymagają określonej minimalnej energii powierzchniowej, stąd materiały które mogą stanowić podłoże drukowe dla określonego rodzaju farby niekoniecznie mogą być podłożem drukowym dla innej farby. Czasem wymagane jest zwiększenie energii powierzchniowej materiału, aby można było go wykorzystać jako podłoża drukowego (np. aktywacja folii z tworzyw sztucznych). Podłoża mogą mieć kształt arkusza, zwoju bądź stanowić przedmiot przestrzenny (np. kubki). Mogą też być z różnych tworzyw: papier, metal, ceramika, drewno, tkanina, skóra, tworzywa sztuczne. Kształt podłoża drukowego i jego rodzaj, wsiąkliwość, energia powierzchniowa, oczekiwane efekty po druku to czynniki wyznaczają technikę druku i rodzaj farby.


Gramatura papieru
Gramatura papieru

to masa 1 m² wyrobu papierniczego wyrażona w gramach. Gramaturę stosuje się również do wyrobów włókienniczych i folii z tworzyw sztucznych. Gramaturę oznacza się jednostką g/m², w krajach anglosaskich zwykle wyrażana jest w funtach na 1 ryzę papieru.

Pośrednio parametr ten przekłada się na grubość papieru: najczęściej papier o gramaturze 100 g/m² jest grubości 0,1 mm (z dokładnością ok. 20%). Jego dokładna grubość zależy jednak od jego wolumenu i np. w przypadku tzw. papierów objętościowych ten przelicznik nie ma już zastosowania.

W przypadku papieru na okładki, foldery, opakowania itp. wrażenie większej gramatury (czyli wrażenie papieru grubszego, sztywniejszego) osiągnąć można poprzez lakierowanie lub laminowanie.


Kaszerowanie
Kaszerowanie

uszlachetnianie wyrobu papierniczego poprzez oklejanie cienkim papierem (niezadrukowanym lub zadrukowanym) papieru znacznie grubszego, kartonu, tektury  falistej itp. w celach dekoracyjnych lub technologicznych. Termin odnosi się także do oklejania papierem całych powierzchni z tworzyw sztucznych, a nawet do oklejania płyt wiórowych specjalną warstwą dekoracyjną (płyty melaminowane).

Typowym przykładem kaszerowania w celach dekoracyjnych
jest oklejanie cienkim, zadrukowanym ozdobnie papierem powierzchni tektury falistej przeznaczonej na opakowania produktów, której nie da się bezpośrednio zadrukować na maszynie drukarskiej z powodu jej grubości oraz wewnętrznej struktury.

W celach technologicznych kaszeruje się, aby zwiększyć wytrzymałość produktu na czynniki zewnętrzne lub zmienić strukturę powierzchni.


Wykrawanie (potocznie sztancowanie)
Wykrawanie (potocznie sztancowanie)

to czynność introligatorska  polegająca na wykrawaniu z arkusza (lub stosu arkuszy) papieru, kartonu, tektury lub innego podobnego podłoża pożądanego kształtu wyrobu papierniczego lub poligraficznego  o skomplikowanych kształtach, których nie można uzyskać za pomocą zwykłego krojenia na gilotynie introligatorskiej. Wykrawania dokonuje się za pomocą wykrojnika, którego roboczą częścią jest nóż o odpowiednio wyprofilowanym kształcie ostrza, który jest wtłaczany z dużą siłą na wylot prostopadle w podłoże. Wykrawaniu może towarzyszyć w ramach tej samej czynności i za pomocą tego samego wykrojnika rowkowanie, czyli wygniatanie w podłożu linii o zaplanowanych kształtach.

Za pomocą wykrawania można zarówno nadawać wyrobom odpowiednie kształty zewnętrzne, jak i wykonywać w nich otwory.

Wykrawanie jest metodą wytwarzania takich wyrobów jak: składane opakowania kartonowe, kartki świąteczne o nietypowych kształtach, wielostronicowe kalendarze o kształtach kart dopasowanych do poszczególnych przedziałów czasowych, notesy telefoniczne z otworami odkrywające poszczególne litery itp.



Wybierz województwo
lub wybierz kategorię z listy:


Najnowsze firmy
EURO-BAND-SERWIS s.c.- maszyny pakujące, akcesoria, serwis
EURO-BAND-SERWIS s.c.- maszyny pakujące, akcesoria, serwis

Zobacz wizytówkę
EURO-BAND-SERWIS s.c. - Materiały opakowaniowe
EURO-BAND-SERWIS s.c. - Materiały opakowaniowe

Zobacz wizytówkę
SECURAL s.c. - Materiały opakowaniowe
SECURAL s.c. - Materiały opakowaniowe

Zobacz wizytówkę
Najbliższe targi i wystawy